30 maart 2017

vetrek Luperon naar Great Inagua island  ( meest zw eiland van de Bahama’s) 165 mijl.

Om Half acht staat Herman volgens afspraak bij het kantoor van de Commandante om de man naar ons schip te brengen.

En dan begint het;

Eerst tegensputteren dat er te veel wind staat(maar gisteravond mochten er van u drie schepen vertrekken!)en half acht is veel te vroeg ik kom zelf wel om 9.00 uur.

9.00 uur: geen commandante,

9.30 uur: nog geen commandante

10.00 uur commandante vaart voorbij en roept , nog 5 minuten

10.30 uur  nog 5 minuten, het lijkt wel of hij een spelletje met ons speelt.

11.00 uur de commandante aan boord  met twee assistenten, en wij krijgen despatio. Bij vertrek vraag het brutaaltje nog even of wij een presentje voor de commandante hebben, het hoeft natuurlijk niet maar toch…

 de baai  in Luperon

  de oceaan kant met de riffen.

 In de baai van Luperon  wordt veel gevist door de lokale bevolking en  om 6 uur in de morgen varen ze met deze kleine bootjes al de oceaan op!

Wij vertrekken zodra de mannen van boord zijn , er is hier een tijverschil van 70 cm en het tij verloopt al drie uur , snel dus over de ondiepte heen  naar buiten.

De wind is ENE en later ESE ,  15 -18 kn wind.

Na een uurtje varen weet ik het weer: zo gingen wij over de golven met de  oceaan oversteek. , en Shiva neemt de golven weer fantastisch.

Van 19.00   tot 7.00 uur begint ons wacht systeem van 3 uur op en 3 uur af. Wij proberen ons hier stipt aan te houden zodat wij alle twee onze slaap krijgen. Overdag   doen wij klusjes, brood bakken, navigeren ,blog schrijven ( soms),  lezen en een tukje doen.

Na de eerst wacht, meer wind, de zee is rommeliger  en ook in je bed, in de kajuit  moet je  je goed schrap zetten.

Voor de nacht reven wij altijd en dit keer scheurt  de zoom van het voorlijk  af tot aan het eerste rif. Gelukkig kunnen wij het nog goed zetten tot het eerste rif, dus voortaan bejaarde zeilen met een rif in het grootzeil.

14.00 uur aangekomen en 27 uur gezeild

Bij aankomst liggen wij  weer naast That’s live van Thomas und Susan. Met hun Dehler 34!!!! Natuurlijk even verhalen  en weerberichten uitwisselen en  Herman vertelt het verhaal over ons grootzeil , waarop Thomas zegt:” och Hermann , noch immer hast du ein formule 1 , aber jetz gehandicapt , mit zwei cycinder weniger geht es noch immer schnell!!!”

Oke ,  dat weten wij dan weer!

 de baai in Luperon.

  het  eerste gezicht  op Great Inagua. Het eerste en meest zuidelijke Bahama eiland

mijmeren en genieten!

 in de morgen is de zee nog rustig en wordt de blog bijgehouden.

 blauw, blauw en nog eens blauw!

 uit veiligheid overwegingen hangen wij nog steeds onze dinghy iedere avond op, wij kunnen immers niet zonder!

 Thomas heeft zelf een lobster (kreeft zonder grijpers) gevangen, "och Hermann, du kanst das auch, ik kan es dich lernen :)"

 het verlaten eiland, herman plant een boompje!

 hee, wij zien mensen op dit eiland. zo worden de daken van de strandtent hier gebouwd.

 landen op het strand en het bootje omhoog trekken voor het tij.

Dezelfde dag inklaren op Great Inagua,  met de dinghy landen op het strand, samen met de Charly 2. Wat gaat het inklaren hier gemoedelijk en met veel humor.

Wij betalen 300 dollard voor  alle eilanden op de Bahama’s en kunnen nu overal ankeren voor een jaar.

De volgende dag helemaal geen wind en  en wij verbazen ons over de prachtige kleuren blauw van het water, genieten van het zwemmen en de grote roggen van 1.50 meter die wij zo vanaf de boot zien zwemmen , zo helder is het water .Op de rug van de rog zwemt altijd een vis mee. In de avond komt er ook nog een kleine haai  ,1.40 m,langs ( ik spring dus maar niet meer overboord).

De zonsondergang is weer geweldig en met een glaasje  wijn, kijken en mijmeren wij over de grote Atlantische Oceaan.  De zee is kalm en in de verte moet op 40mijl afstand Cuba liggen en Guatanamo Bay.

Het is toch weer heel bijzonder dat wij hier liggen en dit allemaal kunnen doen.

Zondag 2 april 2017

Vertrokken naar Long Island  147 mijl vertrekken om 10.00 om met het juiste licht daar aan te komen voor het binnenvaren. Er zijn daar ondiepte en met” eyball “navigatie  kun je dan het beste de baai binnen varen.

Het is  luxe varen vanmorgen, de Mateus Passion aan, en ondertussen aan jullie ons verhaal vertellen: THAT’S LIVE,  dat zullen wij zeker niet ontkennen, en wij  genieten er volop van. ‘s Nacht rollen wij de genua een paar uur bijna weg om bij daglicht aan te komen en rond 9.00 uur varen wij een schiterende baai binnen. Het binnenvaren is met  hulp van het programma van Navionics  op de i pad redelijk gemakkelijk je kunt de riffen goed zien en ik sta voorop de punt om naar de kleur van het water te kijken en de riffen te kunnen zien.

In de baai is een Marina ,  met mooie opgeknapte ,kleurige gebouwen, maar het is uitgestorven er liggen twee schepen en geen mens te ontdekken,  in de baai liggen wij met 4 schepen.  Met de dinghy varen wij naar het eiland in de baai en landen op het strand, hagelwit zand en alle kleuren blauw water , zitten en genieten dus!

Wij blijven hier een dag liggen en dan geeft het weerbericht ons de boodschap dat wij op zoek moeten naar een beschutte baai.

Jammer Long eiland, graag hadden wij nog een dag het land op gegaan , maar de regel is nu eenmaal, veiligheid eerst en dus zeilen wanneer er gezeild kan worden!

Het is duidelijk dat we nu in de Centraal Bahama’s in een ander weer systeem terecht gekomen zijn. Tot nu toe zaten we steeds onder invloed van de passaat winden , de trade winds, zoals ze hier genoemd worden. Die zijn altijd uit het Oosten (ENE tot ESE) en meestal tussen de 18 en 25 knopen van November tot en met April daarna nemen ze wat af . Het weer systeem waar we nu mee te maken hebben staat meer onder invloed van de Lage druk ontwikkelingen aan de US oostkust van waar uit fronten uitwaaieren over de Bahama’s.  Vooruitlopend op de fronten draait de wind naar het Zuiden en naar Zuid west , en de wind is dan zwak tot matig, om bij het passeren van het front  wat gepaard gaat met buien en korte harde wind en veel regen, de wind in eens ruimt naar Noord West.  Omdat we in dit riffenrijke gebied beslist niet ‘s nacht willen varen moeten we dus altijd voor de nacht een beschutte ankerplek vinden en moet we dus goed in de gaten houden waar de wind vandaan gaat komen.  Als de fronten voorbij zijn neemt de invloed van de trade winds weer toe en gaat het weer stevig uit het oosten hier meestal NE, waaien.

Oke , er kwam dus zo’n frontsysteem aan en wij vertrekken eerder dan ons plan was  uit de baai van Long Island naar Conception een onbewoond, natuurpark.

48 mijl varen , vroeg vertrokken en om 14.00 aangekomen. Even voor jullie voorstellingsvermogen : Long Island is en lang als Nederland vanaf Den Helder tot Zeeuws Vlaanderen.

Aangekomen , direct de dinghy van het dak, motortje erop , want wij willen het strand op, Herman springt in het water om het anker te controleren en roept  mij :”Inge een hele grote rog, kom gauw!” zet dan zijn duikbril op en komt snel weer boven, snel, snel het trappetje uit, wat een schrik, het is een grote haai van zeker 4,50 m en ik heb de schipper nog nooit zo snel het water uit zien komen. De haai blijft ons maar gezelschap houden ,dus die dag hebben wij maar niet meer gezwommen.

De volgende dag  weer om 7.00 uur vertrokken (39 mijl, en voor het eerst sinds twee maanden aan de wind zeilen)om bij goed zicht en half tij ,tussen de kliffen door de opening van de Exuma’s binnen te kunnen lopen. Een prachtige tocht met een zeer bijzondere route tussen de riffen ,4 mijl,  naar binnen. De ipad  is weer een zeer handig extra handje , en ,vergeet mij niet, op de voorpunt, op de uitkijk naar ondiep water.  Het  is weer een heel bijzondere ervaring  deze platte eilanden binnen te varen, met de vele kleuren  azuur blauw water.

Hier zijn inmiddels vele schepen naar  binnen gevaren, om beschut water te vinden, maar, wij  vinden een fantastisch inham en liggen weer in prachtig blauw water, vlak voor het strand.

Natuurlijk weer dinghy van het dek en omgeving verkennen en wandeling naar  andere kant van het eiland , foto’s geven jullie een impressie.

7 april 2017

Vanmorgen naar George Town gevaren, je hebt enige verwachtingen, maar het is een simpele nederzetting , met wat winkels van Sinkel, en piep supermarktje( heel duur) en geen fruit, en vanuit de achterbak van een vrachtwagen koop ik een handje groenten.

In de gietende regen varen wij de 2 mijl terug met de dinghy en gaan direct in zwemkleding , in de regen ,de boot afsoppen met zoet  water, hard nodig want alles, wat je vastpakt is zout.

Inmiddels begrijp ik ook de waarschuwing uit de pilot ,dat je in je dinghy een noodpakket moet  meenemen, zeker als het donker is. Een handmarifoon, telefoon,  wat lichtpatronen, wat eten, een handdoek en iets warms om aan te trekken, dit alles in een waterdichte zak., voor het geval je  buitenboord motortje het begeeft. Maar goed, met was – en vuilzak en onze  rugzak bereiken wij veilig de overkant. Je ziet dus : het is echt “kamperen” hier!

 De komende paar dagen liggen wij hier nog wel, maar er is genoeg te verkennen, te snorkelen en klussen aan de boot  en heel  de Bahama,s met 13.878 km2 , eilanden, waarvan 28 % water wacht wel op ons. Rekening houdend met vele ondiepten ,die voor ons met onze diepgang van 2,20 m niet te bevaren zijn.

 Exuma's , lopen naar de oceaan kust en weer een imposant uitzicht.

onderweg nar de oceaankant allemaal struiken en bladeren met een dik blad , bestand tegen weer, wind en zout.

 Zo, voorlopig even  weer de laatste impressie van ons avontuur, wij vinden het erg leuk om reactie te krijgen en dat lukt niet iedereen op de blog. Maar een whatsap sturen mag ook. ( ik open dit wel als ik internet op de wal ergens kan ontvangen).Jullie reactie zijn een  enorme stimulans om met de blog door te gaan en het is erg leuk weer eens iets van het thuisfront te horen!

25 maart, Luperon, DR.

25 maart

 Van Puerto Rico naar de Dominicaanse  Republiek (Luperon) 

Na de reparatie van de rolfok installatie op donderdag 16 maart  vertrokken naar de DR met bestemming Luperon wat een populaire baai als pleisterplaats voor yachties schijnt te zijn.

De wind was gunstig Oost Noord Oost zo’n 15 tot 20 kts.  De te zeilen afstand was 356 Mijl  dus  ongeveer zo’n 48 uur.  Twee etmalen doorhalen.

We zeilden de hele tocht met vol tuig en in de nacht, voor het comfort als een van ons ging slapen met een rifje in het grootzeil. 
De hele reis de fok uitgeboomd  en het grootzeil ver naar buiten en de giek met de bulletalie vastgezet tegen een onverwachte gijp en het voorkomen van geklapper van de giek door het rollen van de boot vanwege de schuin van achter oplopende golven van een tot twee meter hoog. We liepen heerlijk gemiddelde snelheid tussen 7 en 8 knopen.

17 -3 een paar uur te weinig wind en de motor aan. Na vier uren en vlak voor het vallen van de nacht  motor uit en weer zeil gezet. We hebben kunnen zeilen tot vlak voor Luperon. Het aanlopen van de ingang van de baai was even lastig gezien toch wel hoge golven die op de riffen voor de kust braken.  De ingang van de beschutte baai is vanuit zee moeilijk te verkennen, dus het is alleen mogelijk om deze ingang bij daglicht aan te lopen. Eenmaal in de beschutting van het rif moet er heel voorzichtig genavigeerd worden tussen de riffen en ondieptes door om in de baai te komen.  Ook in de baai veel last van niet goed gemarkeerde ondieptes.

Gelukkig werden we opgewacht door Papo,  een boot boy en iemand die allerlei services voor de zeilers aanbiedt tegen een kleine vergoeding. 15;00 uur dus 49 uur later, voor anker en tevreden over mooie tocht, vroeg gaan slapen. 
 Er lagen veel zeilboten die allemaal met allemaal de bestemming Noord (De Bahama's) hebben of die juist verder willen naar het Westen (De East Caribian) . Een internationaal gezelschap. Amerikanen, Canadezen, Fransen , Duitsers enz. Hier ontmoetten we weer- heel onverwachts- Julie en David van de Mahala.  Heel gezellig.  Twee dagen later kwam ook Charlie 2 met Rob en Anemieke weer binnen.
Het is een verrassend mooie baai, maar maar het water is heel vies ,ondanks de in en uitgaande stroom.Zwemmen is dus uitgesloten!

 de eerste  uren voel ik weer hoe het was toen wij de oceaan overstaken. de bekende rollers en ook  het gevoel van veiligheid op onze shiva.grappig ,dat de zee zich niet laat fotograferen, de zee lijkt hier zo rustig.

 op onze boordcomputer kun je zien wat onze planning was via  de satellieten kunnen wij ons schip volgen over de oceaan en weten waar wij zijn op elk moment. wij houden ook een positie bij op de papieren kaart( voor de veiligheid)

Als je goed kijkt zie je grijze scheepjes om ons heen. via AIS, dat is automatic indivication system, kunnen wij de schepen die ook AIS hebben zien op ons scherm. Vooral in de nacht en bij slecht weer is dat heel prettig.

de tweede dag zijn wij gewend aan de golven, en maak ik mijn eerste brood met meel, zout, droge gist en water.
mijn koopmans broodpakken hebben wij  allemaal weggegooid : vol met beestjes!!!
 M:(aar het lukt! en een paar dagen later gaat het nog beter.  Wij gaan dus gist en meel in slaan voor het brood, want het amerikaanse brood vinden wij niet te eten, zo zoet of met garlic.:)

 15 minuten kneden : pats,  klets, pats, herman is hier heel goed in!

Een dagje een auto gehuurd en naar Porto Plata,  wij  bezoeken een piepklein sigaren fabriekjes en natuurlijk geniet  Herman en steunt hij de economie hier!

Bezoeken het amber museum op de foto zie je dat in de steen de insecten en planten zichtbaar zijn voor de eeuwigheid .Links is de ruwe steen met amber hierin.
Het land is rijk aan grondstoffen: amber, larimar, een groenblauwe varietiet van het mineraal pestoliet  en dit is de enige plaats ter wereld, waar dit gevonden wordt.
Het amber museum is in een oud koloniale gebouw van de  een duitse familie   ten tijden van de suikerplantage. het is een van de weinige gebouwen in de stad die opgeknapt zijn.

 amber is er in vele kleuren van licht geel tot donker bruin.

   Toch maar even echte toeristen zijn, kreeft eten in een lokaal restaurantje!

schoenen poetsen in Santiago

  De Dominikaanse republiek  is in 1492 door Columbus ontdekt, de oorspronkelijke bevolking is al snel helemaal uitgestorven en daarna heeft dit land vele overheerser gehad: Spanje, Frankrijk en  in 1844  werd het een zelfstandige republiek. Helaas  had deze natie een moeilijke start met vele staatshoofden en overvallen door de haitianen en het werd weer Spaans.
Door de bouw van het panama kanaal  werden de Amerikanen zeer geïnteresseerd in DR  en  zij bezetten het land  van 1916-1924 . Na een zeer lange onstabiele  periode, met veel verschillende presidenten en corruptie 's problemen , staat  het land er economisch niet goed voor.
Nog steeds corruptie en een derde van de bevolking is werkeloos en heeft ook ook geen inkomen.  vooral in het binnenland en de wijken buiten de drie grote steden is het heel armoedig.
Het land is heel vruchtbaar en er wordt veel groente en fruit verbouwd, maar alles gaat zeer ongeordend en ongestructureerd.
 Je ziet veel mensen  zoeken naar manieren om een beetje geld te verdienen ook hier in Luperon is dit zo. Maar het is ongelooflijk hoe vriendelijk en hoe behulpzaam iedereen is.

Santa Domingo de plasticstraat!

   bij benzinestation zie je regelmatig een bewaker staan ,met geweer.

 een plein in het oude koloniale gedeelte van Santo Domingo

 en even het hoekje om zie je het lokale straatgebeuren.

 het tijd verdrijf voor mannen:domino spelen!
vier mannen spelen en veel meer kijken toe.

Santo Dominco heeft 3 miljoen inwoners dit is twee derde van de bevolking. de stad heeft een oude koloniale kern  die stamt uit de 15 e eeuw en is nu werelderfgoed geworden. maar er is nog heel veel verwaarloosd en  dus op te knappen.

In deze oude fort staan alle "koppen"van de vrijheidsstrijders in dit land.

 straat beelden van een plaatselijke markt.

 Bijna alle auto's zien er zeer gedeukt uit, ook onze huurauto was behoorlijk bijzonder!

helaas lukt het niet om te foto's van de oude koloniale huizen op de blog te krijgen.

 Zicht op de rustige en beschutte baai in Luperon

De dinghy steiger in Luperon ,vandaag helemaal verdwenen ,want ze hebben bedacht deze toch maar te repareren ,maar niet bedacht hoe wij  met onze dinghy dan  nu  kunnen aanleggen!

  Overmorgen  vertrekken wij naar de Bahamas eindelijk is het rare weer met harde wind voorbij en is de oceaan weer rustiger.
Wij varen   naar Gr Inagua om in te klaren dan naar Acklin island door naar Long island.
Allemaal twee of een lange dag varen. dan gaan wij in dagtochten genieten van te te verwachten azuurblauwe zee. Wij zijn reuze benieuwd.
Het kan zijn dat jullie nu langere periodes niets van ons horen ,omdat het internet zeer matig tot slecht is  dus dag dag  tot een volgende blog.

29 maart 2017

Gisteren hebben wij samen met Rob en Annemiek nog een keer  een auto gehuurd van Pabo natuurlijk was het weer een oude rammelbak en lacherig ontdekten wij dat dit keer de linkerdeur niet open kon, de banken niet naar voren konden en de achterklep met een ijzeren staaf vastgezet moest worden bij inladen. Maar dit kon de pret niet drukken!.

Vroeg gingen wij op weg om op tijd te zijn bij  de 27 watervallen. Allemaal kon je die naar beneden springen en dat feest wilden wij wel mee maken.

Helaas, helaas. Om 9 uur in de morgen  stonden er al twee autobussen, dus er was een cruiseschip in de haven van Puerto Plata.

Dus…. Wat zullen wij doen? In de file deze watervallen inspringen of omkeren en naar de stad. Wij besloten het laatste. Het bleek een goede beslissing ,want er lagen zelf twee hele grote schepen aan de steiger en dat betekend zeker 6000 mensen als invasie naar deze stad en naar de watervallen.

Het strand is er prachtig en daar hebben wij geluncht( de eeuwige hamburger)!

En het ambermuseum bezocht van de oude koloniale fam Benz uit 1590.

Dit is een van de weinige huizen die opgeknapt zijn en op de foto’s zie je hoe de oude huizen eromheen nodig opgeknapt moeten worden. Het is zelfs de vraag of dit voor veel panden nog mogelijk is.

Tot slot nog naar de supermarkt  om in te slaan voor de Bahama’s.

Inmiddels heb ik al geleerd dat je voor verswaar absoluut geen lijstjes moet maken, maar gewoon moet kijken wat er  is.

Hoera, het is het seizoen van de grote witte kolen, aubergines, papaja’s, paprika’s, limoenen, en ananassen. Daarvan liggen er dus bergen vol van. In de koeling vind je dan nog een beetje importgroenten en fruit, maar die zijn  niet lang houdbaar, dus niet zo geschikt. Wij vullen dit aan met blikgroenten en inmiddels heb ik al zeker 20 heerlijk recepten aan boord. Dus afwisseling genoeg!

Vanavond lekker pannenkoeken, gewoon  zoals vroeger thuis, met bloem, ei en melk en een pot stroop nog uit Nederland.  Hummmmm,  ouderwets lekker!

Morgenochtend rond tien uur met hoog water de baai uit, samen met Annemiek en Rob  van de Chalie II en nog drie schepen, die allemaal gewacht hebben op minder en gunstige wind.

Maar eerst moeten wij nog onze Despacio verkrijgen van de Commandante,

En dat is hier een heel ritueel.

Herman en Rob gaan eind van de dag proberen een afspraak te maken of hij om 8,00  in de morgen wil komen.

Vindt hij dat het weer goed is dan zegt hij hoe laat hij aan boord wil komen.

Meneer de commandante moet dan door ons met onze dinghy opgehaald worden en komt dan aan boord.

Controleert het schip en je krijgt dan een DESPACIO, die wij weer nodig hebben bij het inklaren in de Bahama’s.

De regel is dan dat je binnen een uur moet vertrekken.

De plannen zijn nu:

-       Luperon – Grand Inagua naar Mathew Town 170 mijl

-       Daar inklaren en de volgende dag

-       Naar Acklin island 85 mijl

-       Daar ankeren afhankelijk van de wind

-       Aacklin Island  naar Longeiland  75 mijl en dan vanaf daar kleine dagtochten  in de Exuma’s

-        

onderweg komen wij  een groep schoolkinderen tegen , die o, zo graag op de foto willen en deze dan ook natuurlijk willen bekijken.

 In Santa Domingo rijden er dezes taxibusje: deur staat altijd open en je stapt erin.
de een is nog gedeukter dan de ander!

 De baai in Luperon inmiddels ligger er naast de "blijvers ook veel zeilers die door willen naar de Bahama's

 In de baai kun je de golven over het rif horen rollen.

 inmiddels zijn wij alweer noordelijker aangekomen en wordt het eerder licht en later donker  dit is om 19.30 uur in de avond.