16 april (1e Paasdag) Exuma's bij Georgetown

19 april 2017

“All ships ,all ships, this is  the cruisers net of George Town, listen on vhf  68”

Elke morgen bij het ontbijt luisteren wij naar  dit cruisers net.  Net als in Luperon is er een liggerblijver die  hiervoor verantwoordelijk  wil zijn.

Eerst komt het weerbericht van Chris Park en  daarna  kun je je melden als nieuwkomer of vertrekker, er volgt nieuws over het stadje en  een vraag en aanbod mogelijkheid.

Handig , want  zo hoor je dat alleen op dinsdag en donderdag er verse aanvoer is en dat je er snel bij moet zijn. Zeker met de paasdagen ,want dan is alles 4 dagen gesloten.

Inmiddels zijn wij na 11 dagen liggen er aangewend om  de 2 mijl naar de overkant met onze dinghy te varen. Zelf liggen wij aan de oost kant van het eiland aan  hoger wal aan een prachtig wit strand.

 Tijdens de zeer winderige dagen, is dat terug  varen ,met zeiljack aan, tegen de golven in met hoge snelheid om zo min mogelijk nat te worden. Wij raken er al zeer bedreven in.

Door de harde wind,  blijven wij langer liggen, maar op deze mooie plek is dat zeker geen straf, wij maken mooie wandelingen langs het strand en aan de oceaan zijde van  het smalle eiland Exuma. Wij verkennen vele inhammen met  onze dinghy en zien in het helder blauwe water  de roggen op de bodem zwemmen. Veel vissen zijn er in dit “binnenwater” niet te zien.

Niet alleen de wind zorgt dat wij niet verder  gaan zeilen ,maar je  wij moeten nu eerst weer buitenom gaan .Dit zijn smalle stroomgaten ,waar je bij daglicht < liefst rond 12.00 uur >ivm goed licht, doorheen moet varen en dan ook nog op het moment dat het dood tij is.

Het is dus puzzelen en rekenen wanneer.   Het tij verloopt iedere dag een uur, dit betekend  dat  sommige dagen niet handig waren om te vertrekken  omdat dood tij of  vroeg in de morgen was( niet mogelijk,want wij moesten eerst nog een uur bij daglicht het gat uit en nog 35 mijl er na toe varen)of te laat  in de avond.

 Na deze lig periode besluiten wij  om onze planning aan te passen, en de Charly 2 en Thats live,  te verlaten en in een keer  naar een Eleuthra te varen, een ander nieuw , voor ons onbekend gebied in de Bahamas te gaan bevaren.

18 april

Gisteren om 12 :00 aangekomen op Eleuthra Island na een nacht doorzeilen vanuit George Town op Exuma Island aangekomen.

 Een tocht van ongeveer 120 mijl. We vertrokken de 18^e om 17.00 met een prachtige oosten wind  met een bij de windse koers (iets hoger dan halve wind) een rif in het grootzeil. Het eerste uur voorzichtig en zorgvuldig navigerend tussen de ondieptes en de onderwater rotsen. Eenmaal tussen de riffen vandaan een koers van 340 gr in rechte lijn op Eleuthera aan.  Heel comfortabel. We moesten laat in de middag om bij daglicht te vertrekken en ook weer met opkomend daglicht aan te komen bij Eleuthera, omdat het hier met al die ondieptes en rosten onder water, alleen maar veilig is om op zicht (eyeball navigation) over die ondieptes heen te komen.

 In de morgen, rond  drie uur minderen wij het voorzeil nog meer, maar wij blijven te snel gaan, nog steeds 7 tot 7.5  kn. Dus een uur later het voorzeil helemaal weg gereefd en op een gereefd grootzeil nog steeds 6 mijl varen.

Het is en blijft een fantastisch zeilschip , onze XC 45!

De kaart geeft het goed aan maar je moet toch op het voordek staan om aan de kleur van het water en de donkere vlekken (rots punten) goed te verkennen. Inge is daar inmiddels heel goed in geworden.

Om 12.00  laten wij ons anker vallen in de baai.

Vanaf de Shiva ziet het land er weer heel anders uit, meer huizen  in oud amerikaanse stijl ,houten met overdekte waranda’s, maar wij gaan straks aan land om dit te gaan  verkennen en kijken of wij wat fruit kunnen kopen in dit kleine dorpje.

  in een baai meet een doorkijk  naar de oceaan kant

 Een beetje onduidelijke foto, maar het geeft wel een indruk hoe wij met een van tevoren gemaakte route op de i pad van way point naar waypoint varen tussen de eilanden van de exuma,s, en als je goed  kijk kun je op de kaart de ondiepten lezen. Het rode pijltje geeft aan waar de Shiva voor anker ligt.

Een  sundowner op het strand met de bemanning van de Charlie 2 en de That's Live.

 overal zijn paden tussen de lage bebossing door  voor mooie wandelingen. naar de oceaankant van het eiland

 hagelwitte stranden met zeer fijn zand (door zandsteenrotsen als bodem)en alle kleuren blauwe zee.

 de  atlantische oceaan, geen zee om zomaar onvoorbereid over te gaan varen.

flessenpost !

En dan vinden wij een flessen post op het strand, nieuwsgierig  lezen wij het bericht van kinderen die vertellen dat zij op dit eiland zijn aangespoeld en om hulp vragen.

 wandeling naar hoogste punt van het eiland, samen met de bemanning van de Charlie 2 en That's live.

Atlantische  Oceaan de harde wind is niet te fotograferen.

 Deze foto geeft een beetje een beeld hoe smal  de hele Exuma's  eilanden zijn. Heel in de verte is een baai waar wij liggen met de Shiva. Links de oceaan en rechts de beschutte baai waar je lekker in de luwte van het eiland voor anker kan gaan

 nog een baai op de Exuma's

 uitzicht vanaf het hoogste punt van dit eiland.

 aqua blauw water,zoo mooi en ruig!

 Ondertussen gaat het gewone leven aan boord ook door, de "kleine" was doe ik zelf ,maar ophangen in de wind is een kunst op zich, al regelmatig ben ik kledingstukken kwijtgeraakt , maar nu weet ik de juiste methode: Gewoon  _waar mogelijk- de was een de waslijn rijgen en dan samen met Herman dit in de harde wind ophangen. Drogen gaat vanzelf, net als het verkleuren:)

 Thomas kan er maar niet genoeg van krijgen ,dus weer een lobster gevangen. Dit keer een hele grootte.

 Met Pasen natuurlijk de Matheus Passion gedraaid en een heerlijk paasontbijt aan boord van de Shiva. Op tweede paasdag een  paas brunch  met de bemanning van  de Charlie 2 en That's live. helaas waait het te hard om naar het strand te gaan en wij worden uitgenodigd op het "grootste "Schip de Charlie 2. Het wordt tevens ons afscheid, omdat wij eerder naar  het noorden willen vertrekken.

 Een foto van de plotter op onze stuurstand , waar de route  te zien is om uit de baai te varen (9 mijl) naar de oceaan kant.
Van waypoint naar waypoint laveren wij tussen de riffen door , rond 17.00 uur, als het licht nog goed is om ok de kleuren van het water te zien. Dit help ,zeer ter bevestiging dat wij prima varen door de riffen heen.

 De route  die wij gevaren hebben vanaf Dominicaanse Republiek naar Florida, naar Palm Beach.

En nu het laatste nieuws
Zeilplannen zijn er om voortdurend te veranderen, zo ook de onze.
Wij hadden afgesproken  in jan\ feb  een besluit gingen nemen over het verloop van de  verdere reis.
Wel/ niet terugvaren,  of verschepen, van waar vandaan in Amerika en wanneer stoppen met deze fantastische reis
 
Nog steeds vinden wij het rondzeilen op de boot geweldig, maar ook Hoog Soeren trekt, dus  het besluit is al snel dat wij volgend jaar  in Europa willen zijn.
Het liefst de Shiva willen verschepen  in het voorjaar in 2018.
 Helaas bestaat deze mogelijkheid niet meer, en besluiten dan deze reis op het hoogtepunt te beëindigen en naar Palm Beach te varen  in Florida.
 Ongeveer half mei zal de Sevenstar onze Shiva naar Europa brengen  in de Eemshaven .

30 maart 2017

vetrek Luperon naar Great Inagua island  ( meest zw eiland van de Bahama’s) 165 mijl.

Om Half acht staat Herman volgens afspraak bij het kantoor van de Commandante om de man naar ons schip te brengen.

En dan begint het;

Eerst tegensputteren dat er te veel wind staat(maar gisteravond mochten er van u drie schepen vertrekken!)en half acht is veel te vroeg ik kom zelf wel om 9.00 uur.

9.00 uur: geen commandante,

9.30 uur: nog geen commandante

10.00 uur commandante vaart voorbij en roept , nog 5 minuten

10.30 uur  nog 5 minuten, het lijkt wel of hij een spelletje met ons speelt.

11.00 uur de commandante aan boord  met twee assistenten, en wij krijgen despatio. Bij vertrek vraag het brutaaltje nog even of wij een presentje voor de commandante hebben, het hoeft natuurlijk niet maar toch…

 de baai  in Luperon

  de oceaan kant met de riffen.

 In de baai van Luperon  wordt veel gevist door de lokale bevolking en  om 6 uur in de morgen varen ze met deze kleine bootjes al de oceaan op!

Wij vertrekken zodra de mannen van boord zijn , er is hier een tijverschil van 70 cm en het tij verloopt al drie uur , snel dus over de ondiepte heen  naar buiten.

De wind is ENE en later ESE ,  15 -18 kn wind.

Na een uurtje varen weet ik het weer: zo gingen wij over de golven met de  oceaan oversteek. , en Shiva neemt de golven weer fantastisch.

Van 19.00   tot 7.00 uur begint ons wacht systeem van 3 uur op en 3 uur af. Wij proberen ons hier stipt aan te houden zodat wij alle twee onze slaap krijgen. Overdag   doen wij klusjes, brood bakken, navigeren ,blog schrijven ( soms),  lezen en een tukje doen.

Na de eerst wacht, meer wind, de zee is rommeliger  en ook in je bed, in de kajuit  moet je  je goed schrap zetten.

Voor de nacht reven wij altijd en dit keer scheurt  de zoom van het voorlijk  af tot aan het eerste rif. Gelukkig kunnen wij het nog goed zetten tot het eerste rif, dus voortaan bejaarde zeilen met een rif in het grootzeil.

14.00 uur aangekomen en 27 uur gezeild

Bij aankomst liggen wij  weer naast That’s live van Thomas und Susan. Met hun Dehler 34!!!! Natuurlijk even verhalen  en weerberichten uitwisselen en  Herman vertelt het verhaal over ons grootzeil , waarop Thomas zegt:” och Hermann , noch immer hast du ein formule 1 , aber jetz gehandicapt , mit zwei cycinder weniger geht es noch immer schnell!!!”

Oke ,  dat weten wij dan weer!

 de baai in Luperon.

  het  eerste gezicht  op Great Inagua. Het eerste en meest zuidelijke Bahama eiland

mijmeren en genieten!

 in de morgen is de zee nog rustig en wordt de blog bijgehouden.

 blauw, blauw en nog eens blauw!

 uit veiligheid overwegingen hangen wij nog steeds onze dinghy iedere avond op, wij kunnen immers niet zonder!

 Thomas heeft zelf een lobster (kreeft zonder grijpers) gevangen, "och Hermann, du kanst das auch, ik kan es dich lernen :)"

 het verlaten eiland, herman plant een boompje!

 hee, wij zien mensen op dit eiland. zo worden de daken van de strandtent hier gebouwd.

 landen op het strand en het bootje omhoog trekken voor het tij.

Dezelfde dag inklaren op Great Inagua,  met de dinghy landen op het strand, samen met de Charly 2. Wat gaat het inklaren hier gemoedelijk en met veel humor.

Wij betalen 300 dollard voor  alle eilanden op de Bahama’s en kunnen nu overal ankeren voor een jaar.

De volgende dag helemaal geen wind en  en wij verbazen ons over de prachtige kleuren blauw van het water, genieten van het zwemmen en de grote roggen van 1.50 meter die wij zo vanaf de boot zien zwemmen , zo helder is het water .Op de rug van de rog zwemt altijd een vis mee. In de avond komt er ook nog een kleine haai  ,1.40 m,langs ( ik spring dus maar niet meer overboord).

De zonsondergang is weer geweldig en met een glaasje  wijn, kijken en mijmeren wij over de grote Atlantische Oceaan.  De zee is kalm en in de verte moet op 40mijl afstand Cuba liggen en Guatanamo Bay.

Het is toch weer heel bijzonder dat wij hier liggen en dit allemaal kunnen doen.

Zondag 2 april 2017

Vertrokken naar Long Island  147 mijl vertrekken om 10.00 om met het juiste licht daar aan te komen voor het binnenvaren. Er zijn daar ondiepte en met” eyball “navigatie  kun je dan het beste de baai binnen varen.

Het is  luxe varen vanmorgen, de Mateus Passion aan, en ondertussen aan jullie ons verhaal vertellen: THAT’S LIVE,  dat zullen wij zeker niet ontkennen, en wij  genieten er volop van. ‘s Nacht rollen wij de genua een paar uur bijna weg om bij daglicht aan te komen en rond 9.00 uur varen wij een schiterende baai binnen. Het binnenvaren is met  hulp van het programma van Navionics  op de i pad redelijk gemakkelijk je kunt de riffen goed zien en ik sta voorop de punt om naar de kleur van het water te kijken en de riffen te kunnen zien.

In de baai is een Marina ,  met mooie opgeknapte ,kleurige gebouwen, maar het is uitgestorven er liggen twee schepen en geen mens te ontdekken,  in de baai liggen wij met 4 schepen.  Met de dinghy varen wij naar het eiland in de baai en landen op het strand, hagelwit zand en alle kleuren blauw water , zitten en genieten dus!

Wij blijven hier een dag liggen en dan geeft het weerbericht ons de boodschap dat wij op zoek moeten naar een beschutte baai.

Jammer Long eiland, graag hadden wij nog een dag het land op gegaan , maar de regel is nu eenmaal, veiligheid eerst en dus zeilen wanneer er gezeild kan worden!

Het is duidelijk dat we nu in de Centraal Bahama’s in een ander weer systeem terecht gekomen zijn. Tot nu toe zaten we steeds onder invloed van de passaat winden , de trade winds, zoals ze hier genoemd worden. Die zijn altijd uit het Oosten (ENE tot ESE) en meestal tussen de 18 en 25 knopen van November tot en met April daarna nemen ze wat af . Het weer systeem waar we nu mee te maken hebben staat meer onder invloed van de Lage druk ontwikkelingen aan de US oostkust van waar uit fronten uitwaaieren over de Bahama’s.  Vooruitlopend op de fronten draait de wind naar het Zuiden en naar Zuid west , en de wind is dan zwak tot matig, om bij het passeren van het front  wat gepaard gaat met buien en korte harde wind en veel regen, de wind in eens ruimt naar Noord West.  Omdat we in dit riffenrijke gebied beslist niet ‘s nacht willen varen moeten we dus altijd voor de nacht een beschutte ankerplek vinden en moet we dus goed in de gaten houden waar de wind vandaan gaat komen.  Als de fronten voorbij zijn neemt de invloed van de trade winds weer toe en gaat het weer stevig uit het oosten hier meestal NE, waaien.

Oke , er kwam dus zo’n frontsysteem aan en wij vertrekken eerder dan ons plan was  uit de baai van Long Island naar Conception een onbewoond, natuurpark.

48 mijl varen , vroeg vertrokken en om 14.00 aangekomen. Even voor jullie voorstellingsvermogen : Long Island is en lang als Nederland vanaf Den Helder tot Zeeuws Vlaanderen.

Aangekomen , direct de dinghy van het dak, motortje erop , want wij willen het strand op, Herman springt in het water om het anker te controleren en roept  mij :”Inge een hele grote rog, kom gauw!” zet dan zijn duikbril op en komt snel weer boven, snel, snel het trappetje uit, wat een schrik, het is een grote haai van zeker 4,50 m en ik heb de schipper nog nooit zo snel het water uit zien komen. De haai blijft ons maar gezelschap houden ,dus die dag hebben wij maar niet meer gezwommen.

De volgende dag  weer om 7.00 uur vertrokken (39 mijl, en voor het eerst sinds twee maanden aan de wind zeilen)om bij goed zicht en half tij ,tussen de kliffen door de opening van de Exuma’s binnen te kunnen lopen. Een prachtige tocht met een zeer bijzondere route tussen de riffen ,4 mijl,  naar binnen. De ipad  is weer een zeer handig extra handje , en ,vergeet mij niet, op de voorpunt, op de uitkijk naar ondiep water.  Het  is weer een heel bijzondere ervaring  deze platte eilanden binnen te varen, met de vele kleuren  azuur blauw water.

Hier zijn inmiddels vele schepen naar  binnen gevaren, om beschut water te vinden, maar, wij  vinden een fantastisch inham en liggen weer in prachtig blauw water, vlak voor het strand.

Natuurlijk weer dinghy van het dek en omgeving verkennen en wandeling naar  andere kant van het eiland , foto’s geven jullie een impressie.

7 april 2017

Vanmorgen naar George Town gevaren, je hebt enige verwachtingen, maar het is een simpele nederzetting , met wat winkels van Sinkel, en piep supermarktje( heel duur) en geen fruit, en vanuit de achterbak van een vrachtwagen koop ik een handje groenten.

In de gietende regen varen wij de 2 mijl terug met de dinghy en gaan direct in zwemkleding , in de regen ,de boot afsoppen met zoet  water, hard nodig want alles, wat je vastpakt is zout.

Inmiddels begrijp ik ook de waarschuwing uit de pilot ,dat je in je dinghy een noodpakket moet  meenemen, zeker als het donker is. Een handmarifoon, telefoon,  wat lichtpatronen, wat eten, een handdoek en iets warms om aan te trekken, dit alles in een waterdichte zak., voor het geval je  buitenboord motortje het begeeft. Maar goed, met was – en vuilzak en onze  rugzak bereiken wij veilig de overkant. Je ziet dus : het is echt “kamperen” hier!

 De komende paar dagen liggen wij hier nog wel, maar er is genoeg te verkennen, te snorkelen en klussen aan de boot  en heel  de Bahama,s met 13.878 km2 , eilanden, waarvan 28 % water wacht wel op ons. Rekening houdend met vele ondiepten ,die voor ons met onze diepgang van 2,20 m niet te bevaren zijn.

 Exuma's , lopen naar de oceaan kust en weer een imposant uitzicht.

onderweg nar de oceaankant allemaal struiken en bladeren met een dik blad , bestand tegen weer, wind en zout.

 Zo, voorlopig even  weer de laatste impressie van ons avontuur, wij vinden het erg leuk om reactie te krijgen en dat lukt niet iedereen op de blog. Maar een whatsap sturen mag ook. ( ik open dit wel als ik internet op de wal ergens kan ontvangen).Jullie reactie zijn een  enorme stimulans om met de blog door te gaan en het is erg leuk weer eens iets van het thuisfront te horen!